X
تبلیغات
رایتل

خـــــاطرات کهــــنه و اشـــــعار نـــو

خاطرات کهنه و اشعار نو شمع خاموشی شب های من است تازه ام از این فضای دلپذیر یاد آن درمان غمهای من است. صهبـــــانــا

نویسنده: افسانه(TALE)
تاریخ: شنبه 16 آذر‌ماه سال 1392 ساعت: 03:52 ب.ظ

 

یکــــــی دیوانه ای آتــــش برافروخــــت               در آن هنــگامه جان خویش را ســـوخت

همــــه خاکســــترش را بــــاد می برد               وجــــودش را جــــهان از یــــاد می برد

تو همچون آتشی ای عشـ-ـق جانسوز               من آن دیــــوانه مـــــرد آتــــش افــــروز

مــــن آن دیــــوانه ی  آتــــش پرســــتم              در این آتش خوشــــم تا زنده هسـتم

بــــزن آتــــش به عــــود استــــخوانــم               کــــه بوی عشــــق برخیــــزد ز جـــانم

خوشــم با ایـــن چنیـــن دیوانه گی ها              که مــی خنـــدم به آن فــــرزانه گی ها

بــــه غــــیر از مــــردن از یـــــــاد رفــــتن             غبــــاری گشتــــن و بــــــر بــــاد رفــــتن

در ایــــن عالــــم سر انجــــامی نــــدارم             چــــه فرجــــامی که فرجــــامی نداریـــم

بیــــــا آتـــش بـــزن خاکســــــترم کــــــن              مســـم در بوتـــه ی هســـتی زرم کـــن
 
 
 فریدون مشیری 
 
 
آرشیو

عزیزان افسانه
ابزارک های وبلاگ
تعداد بازدیدکنندگان : 331141
RSS


کد آهنگابزار وب مستر