X
تبلیغات
رایتل

خـــــاطرات کهــــنه و اشـــــعار نـــو

خاطرات کهنه و اشعار نو شمع خاموشی شب های من است تازه ام از این فضای دلپذیر یاد آن درمان غمهای من است. صهبـــــانــا

نویسنده: افسانه(TALE)
تاریخ: پنج‌شنبه 30 آبان‌ماه سال 1392 ساعت: 10:24 ق.ظ

 
    

تو مـــگر جـــان بدهـــی بر دل مــــردابی مــــن        تو مـــگر درک کنــــی حالت بی خــوابی مـــــن  

   
هــــمه جا پر شـــده از ظلمت و تاریکــی شـب        تـــو بیــا ماه بــشو در شــب مهتــــابــی مـــــن  
  
تو بـــیا سنـــگ بیانـــداز بـــــه دریاچـــــه ی دل        کــــه بــــه پــــرواز در آید تن مرغــــــابی مــــــن  
  
چقـــدر تشــــنه ی لالای پـر از خــــواب تـــــوام         که به پایان ببـــری قصــه ی بی خوابـی مـــــن  
  
هـــمه جا روشـــن و زیبا بـشـــود مـــثل بهــــار         اگــــر از راه رســـد لیلــــی چشــــم آبی مــــن  
 
      رضا جمشیدی 
 
پ.ن ۱:با رفتنت من چیز زیادی از دست ندادم . شبها گریه کردم و کمی هم دلم شکست. یه کم از آرام زندگی کردن فاصله گرفتم زیادی نشده باور کن... اما تو بیشتر از من باختی  *تو عاشق ترین قلب دنیا را باختی. *باورکن که هیچ کس به اندازه ی من عاشقت نمی شود. 
 
پ.ن ۲: دریا برای مرغابی تفریحی بیش نیست اما برای ماهی زندگی ست پس برای کسی که  عاشقانه دوستت دارد ماهی باش نه مرغابی!!!
 
آرشیو

عزیزان افسانه
ابزارک های وبلاگ
تعداد بازدیدکنندگان : 333707
RSS


کد آهنگابزار وب مستر