X
تبلیغات
رایتل

خـــــاطرات کهــــنه و اشـــــعار نـــو

خاطرات کهنه و اشعار نو شمع خاموشی شب های من است تازه ام از این فضای دلپذیر یاد آن درمان غمهای من است. صهبـــــانــا

نویسنده: افسانه(TALE)
تاریخ: شنبه 20 مهر‌ماه سال 1392 ساعت: 04:38 ب.ظ

 

 

 چه طـــور شد بی وفـــایی یاد گرفتـــی؟            دل مــا رو شکـــسته فاب گرفتــــی؟ 

 

 تـــو این دنـــیا که عاشــق جـــا نـــداره              تو هـــم رفــتی منو تنــها گذاشــتی 

    

  زمــــونه بــی وفـــا نیســـت با وفایــــم               نکــن از قلـــب خـــود هــرگز جدایـــم 

 

بـــذار باشـــم تو اوج عاشـــقی هـــات             بخــوابم کنـــار بسـتر دلبستــگی هــات 

 

دلـــم تنــهاســت و تنـــهــاتــر نـــذارش              جـــدایـــی رو جـــدا از خـــود بـــذارش 

 

تــــو رفـــتی بی وفـــایی یـــاد گرفــــتی               دل مـــا رو به دســـت بـــاد گرفتــــی 

 

شـــدی ســاقی دلی را شـــاد کـــردی                 به دنیـــایی جدیـــد پــــرواز کــــردی 

 

     بـــیا دوری بــــــس کـــن بـــی وفـــــایم               

 

برایـت آغـــوش عشـق مــی گشـــــایم          

 

 

   ر. داودی  

 

پ.ن ۱ :مـــــــن عاشقـــانـــــه هایـــــــم را روی همیـــــــــن دیـــــــــوار مجـــازی می نویســــــــم  از لـــج خــــــــودم . که ترســــــــــیدم و نتــــــــوانســـــــــتم  ایـــــــن هــــا را واقعـــــــی بــه تو بگویم   

 

پ.ن ۲: گــــاهی وقــــت ها باید یــــقه احساســــتو بگــــیری بزنــــی تــــو گوشــــش بهــــش بگی تا   الان هرچی کشــــیدم به خاطــــر تو بوده ..

آرشیو

عزیزان افسانه
ابزارک های وبلاگ
تعداد بازدیدکنندگان : 333705
RSS


کد آهنگابزار وب مستر